De Ascenderende Kosmische Hartslag - Shala Mata

Overgave


Datum: aug 2010

Augustus is begonnen met het krachtige planetaire aspect van het Grote Kruis en dat ging samen met de verhoogde opbouw van energie in de maand juli. Die bouwde zich op sinds de maan- en zonsverduisteringen (26 juni en 11 juli) die om zo te zeggen de brandstof leverden voor het Grote Kruis.

In de laatste week van juli pakte ik op kantoor een doos met dossiers op — iets wat ik al honderden keren heb gedaan. Deze keer was ik “uit balans” en ontwrichtte een van mijn heiligbeenwervels. Dit is een kwetsuur van jaren terug en ik was vergeten hoe het voelde. Het was een pijnlijke herinnering. De volgende dagen bracht ik strompelend door en zei tegen mezelf dat het niet erg was: doe je werk en kom je verplichtingen na.

In Canada is het laatste weekend van juli een lang weekend — 1 augustus is BC dag. Mijn behoefte om mijn verplichtingen na te komen werd verder tegengewerkt door een migraine en een soort kou — met alles erop en eraan: overgeven, zweten, pijn in het lichaam en duizeligheid. Deze keer kon ik niet anders dan stilliggen en het laten gebeuren. Tijdens het weekend had ik mijn maandelijkse walvis/dolfijn meditatie gepland. De avond ervoor vroeg ik mij af hoe ik uit bed moest komen, laat staan een meditatie leiden. Ik herinner me nog dat ik de walvissen en dolfijnen om hulp vroeg.

Ze kwamen zoals altijd liefdevol door en zeiden nogal luid: “geef je over”. Geef je over aan het proces dat voor je ligt en laat alle weerstand uit elke cel van je lichaam stromen, uit elke cel van de planeet waarop je leeft. Neem afstand van de realiteit die jij als echt ziet — op het subatomaire niveau ben je gemaakt van wervelende fotonen; je lichaam en alles in je wereld bestaat uit licht en informatie die in golfpatronen vastgehouden worden.”

Ik kan me niet echt meer herinneren wat er in de meditatie werd gezegd, ook al heb ik het opgenomen en die dag uitgestuurd. Wat me bijbleef waren de woorden of belangrijker nog het gevoel van “overgave”. Er is een enorm verschil tussen “gevoelens” en voelen. Voelen is de elektromagnetische brug naar je intuïtieve informatie en weten. Gevoelens zijn emotionele ladingen die vastzitten rondom ervaringen, overtuigingen, programmering, enzovoort. Gevoelens houden ons vast in een waargenomen patroon van de lading — wat dat ook moge zijn. Voelen maakt het ons mogelijk om voorbij de beperking te gaan en het potentieel in te gaan van iets anders dan dat wat al ervaren of bepaald is als echt.

Met de opbouw van energie binnen de vele planetaire aspecten en het sterker worden van de frequentie en de vibratiegolven, besloot ik om me te ontspannen en te onderzoeken wat er aan de hand was. Ik maakte me zorgen dat mijn artikel niet op tijd klaar zou zijn, dat ik niet zou voldoen aan de mezelf opgelegde verplichting. Ik had niet het gevoel dat ik iets wilde schrijven, en een paar dagen argumenteerde daarover met mijzelf. Ik heb een heel actieve linkerhersenhelft en ik heb de neiging om in mijn hoofd te zitten — dit gezegd hebbend moet ik ook zeggen dat ik ook een heel actieve rechterhersenhelft heb waardoor ik mijn verbeelding goed kan laten gaan. Met de energieveranderingen van de laatste tijd zat ik meer in mijn hoofd zodat ik steeds aan het denken was en er vragen in mij opkwamen.

Enige weken geleden las ik een e-mail over de functionele verschillen van onze hersenen, maar dan meer vanuit een kwantumniveau. Ik kan mij de auteur niet meer herinneren noch kan ik de e-mail vinden. Ik denk dat het een e-mail was — maar ben er niet zeker van. De essentie van de informatie kwam als een soort terugblik: onze linkerhersenhelft of de analytische geest functioneert op een heel lineaire manier en stopt informatie in scherp omlijnde parameters van realiteit. Het is een censor van zintuiglijk bewustzijn in onze echte wereld. Dit betekent dat zodra je iets een naam geeft of iets observeert, je het definieert en dan opslaat, en daarvoor gebruiken we onze linkerhersenhelft. Dat is de plaats waar regels en gewoonten zich heel prettig voelen.

Overgave of loslaten is weggaan uit de starre parameters van de linkerhersenhelft. Je in je hart laten zinken, zal je onmiddellijk in het rijk van de rechterhersenhelft brengen. De rechterhersenhelft is de helft die werkt met de intuïtie, de creativiteit, dromen en emotionele intelligentie en belangrijker nog WAARHEID. Onze hartruimte verbindt de twee helften op een voortreffelijke manier en zonder een gepolariseerde uitkomst. Ik heb dit al jaren geweten maar op de een of andere manier werd deze waarheid de afgelopen weken op een andere en diepere manier duidelijk.

Ik heb al een aantal maanden geschreven over ons heilige hart, ons lichtlichaam enzovoort en vorige maand over “toelaten of laten zijn”. Door overgave of het loslaten van de behoefte om de waaroms of de waarvoors van onze ervaringen te begrijpen, kunnen we gaan vertrouwen op de hartintelligentie wat ons zielslied is dat schreeuwt om gehoord te worden. Ik wist dit al maar ik bleef maar vragen HOE… Ik leek maar niet te kunnen denken — mijn gewoonlijk zo efficiënte linkerhersenhelft was een grote brij.

Dit is wat ik hoorde of wat mij getoond werd en ik weet dat dit niets nieuws of wereldschokkends is. Maar het hielp mij en ik denk dat het jullie ook kan helpen — zo niet, geen zorg, accepteer gewoon wat juist “voelt”.

“Op kwantumniveau zijn we fundamenteel rondwervelende patronen van licht en vibratie die informatie creëren — wij zijn pure potentiële, eindeloze mogelijkheden. Gebruik je linkerhersenhelft voldoende om het hem mogelijk te maken je censor bezig te houden en breng de verbeeldingskracht van je rechterhersenhelft dan rustig in lijn en zie hoe je magie gaat voelen. Denk aan iets dat je wilt veranderen (dit houdt de linkerhersenhelft bezig), zink dan in je hart (rechterhersenhelft) en zie hoe nieuwe golven van informatie of licht zich koppelen of samengaan met “jou”. Stop het denken en laat het idee van gescheiden te zijn van alles los. “Oké, dit is goed maar….

“Ga weg uit je hoofd, meisje… Visualiseer of denk aan een vijver. Het is een kleine vijver, er staan prachtige bloemen naast en het oppervlak ervan is kalm (dit activeert de linkerhersenhelft). Sta aan de rand van de vijver en strek je arm uit over het midden ervan. In je hand heb je een steen die iets vertegenwoordigt wat je wilt veranderen op “een ongedefinieerde, niet van te voren bepaalde” manier. Laat de steen vallen (loslaten) en terwijl de steen zachte rimpelingen of golfjes op de vijver maakt — word dan de vijver (rechterhersenhelft). Word de glinsterende, door elkaar lopende golfjes of patronen van licht en informatie en “voel” alleen. Voel wat? hoorde ik een stem in de verte (mijn koppige linkerhersenhelft). Voel je verbeelding en merk dan op wat “anders” voelt (verruimd bewustzijn) niet wat hetzelfde voelt (linkerhersenhelft — beperkt beeld van geaccepteerde realiteit).”

Ah… wat voelt anders. Overgave is een woord dat een enorme lading of morfologisch veld bezit. Velen zijn ervan overtuigd dat het opgeven betekent van een deel van jezelf aan iets of iemand. In werkelijkheid — gezien vanuit mijn perspectief — is overgave het laten of loslaten en meer in ons bewustzijn opnemen van onze onbewuste of hogerdimensionele patronen van licht, wijsheid en informatie om die in het hier en nu te gebruiken en tot uitdrukking te brengen. Ver-licht-ing.

Wat voelde anders? Ik voelde me kalm en wilde niets anders doen dan wat ik echt wilde. Ik wilde mijn deadline van meer dan 11 jaar niet halen; Ik wist zelfs niet wat ik wilde eten. Ik bleef zogezegd gewoon spelen in de vijver en liet het verhaal van al de energetische groeperingen over mij heen stromen.

Toen de eerste dagen van augustus voorbijgingen voelde ik de collectieve energie veranderen en was ik me bewust dat velen zich stuurloos voelden en op de een of andere manier vast zaten. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje en we zijn allemaal met elkaar verbonden zoals ik en anderen zo vaak hebben geschreven. Je concentreren op wat hetzelfde is gebleven zal ervoor zorgen dat de patronen van deze informatiegolven hetzelfde creëren. Je concentreren op wat verandert is — hoe klein of onbelangrijk ook — laat meer magie te voorschijn komen, die altijd om ons heen is. We hoeven niet bijzonder te zijn, titels te hebben, technieken meester te zijn of enig ander gekunsteld iets om toegang te krijgen tot wat elk moment echt magisch en bereikbaar is.

Dit is de “overgave” waar de walvissen en dolfijnen naar verwezen, de boodschap die ze zo liefdevol deelden.

Wat interessant en heel grappig is, is dat dit artikel begon als een kort berichtje dat ik in augustus vrijaf zou nemen om te ontspannen en te spelen en dat ik er in september weer zou zijn. Nu heb ik in heel korte tijd toch een artikel geschreven.

Augustus brengt ons de nodige heel krachtige energie, kansen en duidelijk nieuwe wegen om ons proces te begrijpen. Blijf in je heilige hartruimte, vertrouw erop dat het je waarheid is, luister naar wat goed “voelt” en geniet van je “overgave” in jou…

Vergeet niet dat lachen de snelste manier is om je ziel te voelen en dat een gegeven of gekregen lach de kus van een engel is. We zijn allemaal met elkaar verbonden in deze prachtige tijd en reis. Wees blij en laat toe…

Laat je schitterend licht schijnen!
Met liefde en zegeningen in dienstbaarheid

Shala