Een Bescheiden Voorstel

Datum: 11 mei 2004 | Printerversie
<<< Terug naar Index

Ongewoon denken over gewone ervaringen
Geïnspireerd door een citaat toegeschreven aan Albert Einstein:
“ De problemen van vandaag kunnen niet op hetzelfde denkniveau opgelost worden als waarop ze gecreëerd zijn.”

 

Welk nut heeft het? - Deel 2 van een tweedelige serie

In deel 1 van deze tweedelige serie, besprak ik het nut (of het ontbreken ervan) van spirituele activiteiten die niet resulteerden in het helen van mijzelf; ze brachten me in steeds wijder wordende cirkels die uiteindelijk nergens naar toe leidden. Hoewel ik actief bijna twintig jaar lang een spiritueel pad volgde via allerlei soorten cursussen en workshops, veranderde mijn leven niet in de harmonie en vervulling die ik zo hard nodig had. Toen ontmoette ik een heel bijzondere vrouw die niet alleen mijn partner werd maar de eerste persoon in mijn volwassen leven die onvoorwaardelijk van mij hield.
Op het moment dat ik haar ontmoette geloofde ik dat ik mezelf had geheeld van de grootste blokkades die mij er voorheen van weerhielden onvoorwaardelijk lief te hebben – zij leerde mij dat dit niet het geval was. Ik wilde zo graag helemaal met haar verbonden zijn dat ik mij volledig in ging zetten om de blokkades die tussen ons in stonden, te helen. Tot mijn grote vreugde, heelde ik ze toen ik ontdekte dat al deze jaren mijn hoofd mijn hart had gevormd. Toen mijn hart mijn hoofd begon te vormen, werden de blokkades duidelijk en werden uiteindelijk opgeruimd. Pas toen waren we in staat samen te zijn op manieren die ik me nooit had kunnen voorstellen. Uiteindelijk ontdekte ik dat leven in mijn passie mijn leven pas echt waardevol maakte. Zij is mijn passie, en ik die van haar. Als jij niet in je passie leeft, lees dan verder.

Welk nut heeft het – het leven zelf?
Ik kan niet dieper op de menselijke ervaring ingaan dan met deze vraag. Wat het antwoord ook is, het is de reden (of de redenen) waarom we hier blijven. Je zou kunnen zeggen: wat? Heb ik de keuze om hier te blijven? Natuurlijk heb je die. Kennelijk kiezen sommige mensen bewust om hun leven te beëindigen door zelfmoord en er zijn weer steeds anderen die onbewust kiezen voor een langzame, vaak pijnlijke dood, op de een of andere fysieke manier, meestal door ziekte. Sommigen hebben een contract om op een bepaalde tijd te sterven om degene die achterblijven te ondersteunen. Dus ja, voor iedereen die op dit moment leeft, zijn er één of meerdere redenen om te blijven leven. Het leven heeft voor ons allemaal een bepaalde waarde.

Voor een ieder van ons, denk ik dat het kennen van de reden, de waarde van ons leven heel leerzaam is bij het vervolg van ons pad.
Zonder leven is er niets. Kennelijk lost de dood aan deze kant van de sluier, de sluier op en keren we terug naar waar we zijn begonnen; deze ronde van het menselijke avontuur is voorbij. Dat wil zeggen: ik ervaar het leven niet langer zoals ik het heb gekend – integendeel het is een totaal ander bestaan dat niet te vergelijken is met het menszijn. Als ik niet verbonden en ongeheeld dood ga, heb ik mijn weg terug naar huis niet gevonden en daardoor mijn hereniging met God aan deze kant van de sluier uitgesloten. Beide manieren zijn goed. Er bestaat geen oordeel, alleen gelegenheid.

Dit is mijn “manier” en ik liep daar in dit leven tegenaan na mijn vijftigste jaar. Wat stelde ik boven de werkelijke waarde van mijn leven voordat ik begon te ontwaken? Wel, dat is een lijst die niet zo complimenteus is, maar wel accuraat. Dus zonder me te verontschuldigen waren dit de belangrijkste “waarden” die de werkelijke waarde van mijn leven verdoezelden, namelijk het me herenigen met de Ene.

Mijn lijst van waarden voordat ik ontwaakte:
· Zoveel mogelijk geld verdienen zonder me veel te bekommeren hoe ik het deed.
· Het hebben van een huis en ander speelgoed wat anderen zouden bewonderen en waar ze “tegen op zouden kijken”.
· Mijn kleren (iedereen die mij kent zal dit erg grappig vinden!)
· Seks zonder veel respect voor wat ik voor mijn partner voelde.
· Het hebben van controle, macht, en invloed over anderen.
· Herkend te worden als “succesvoller” dan mijn collega’s.
Om kort te gaan, het hierboven genoemde deel van de lijst was oppervlakkig, maar er waren anderen waarden die meer de goede richting in gingen.
· Bij mijn zoon zijn en van hem houden
· Mijn relatie met mijn zus.
· Een vaag, maar aanhoudend gevoel dat er meer in het leven was dan wat ik ervoer.

Gezien de onevenwichtige aard van mijn “er voor” lijst, is het interessant dat ik bleef. In feite heb ik voor en na mijn ontwaken, vele malen overwogen te vertrekken. Er scheen voor mij niet genoeg waarde te zijn om te blijven. In feite, voelde ik me net als de Jimmy Stewart figuur in It’s a Wonderful Life, hoewel ik te laf was om er zelfs maar over te denken in een ijskoude rivier te springen! Ik geloof dat wat me hier hield mijn liefde voor mijn zoon was en de vage mogelijkheid dat het leven waardevoller kon zijn dan ik op dat moment ervoer. Maar hoe ik deze mogelijkheid moest verwezenlijken, daar had ik meer dan vijftig jaar geen idee van.

Die mogelijkheid bracht me ertoe mezelf te verdiepen in persoonlijke groei en uiteindelijk in de spirituele ervaringen die de steeds wijder wordende cirkel creëerden waarover ik het had in deel 1. Dit onderwerp “Welk nut heeft het?” leverde een kip en het ei dilemma op, en ik koos ervoor om eerst te schrijven over helen en opnieuw verbinden en daarna over mijn motivatie om dat te doen. Je kunt deze beide delen in verschillende volgorden lezen, maar de vraag blijft dezelfde: Wat is het nut ervan?

Zelfs nadat ik was ontwaakt, dwaalde ik rond als iemand die midden in de nacht zijn bed uitgaat en niet meer slaapt maar ook niet klaarwakker is. Ik botste nog tegen voldoende figuurlijke deuren en meubilair aan waardoor ik vol emotionele kneuzingen kwam te zitten. Hoe ik uiteindelijk de lichtknop vond en het Licht aandeed is een ander verhaal, waar ik al eerder in stukjes en beetjes over heb geschreven. Hoe ik het heb gedaan is voor niemand belangrijk, alleen voor mijzelf aangezien we allemaal ons eigen individuele pad moeten vinden. Mijn “verhaal” kan diepzinnig of saai overkomen, maar het is mijn verhaal, zoals het jouwe van jou is. Jammer genoeg zijn er geen winkels met “Paden voor Ons” te koop waar we een aantrekkelijk, netjes verpakt pad kunnen vinden om te volgen.

Voor jou kan de enige, mogelijke les uit mijn ervaring zijn: Als ik het kon doen, kan jij het ook, want er was niks bijzonders aan mij dan mijn uiteindelijke beslissing om mijn leven te veranderen.

Mijn lijst van waarden “na” verbinding.
· In staat zijn onvoorwaardelijk lief te hebben – het maakt al het andere waardevol.
· Samen te zijn met mijn partner en onze leven te delen, streven naar eenheid en die eenheid zo vaak mogelijk bereiken.
· Anderen ondersteunen in het vinden van hun “weg”.
· In contact staan met leden van mijn zielengroep.
· Het waarderen van deze geweldige thuisplaneet die Moeder Aarde ons biedt.

Ik laat zeker mijn zoon of mijn zus niet weg op deze lijst; het feit dat ik nu onvoorwaardelijk van ze kan houden, maakt mijn leven en onze relatie als geheel zo ontzettend veel waardevoller.

Dus hier is het dan – het besluit van de vraag, “Welk nut heeft het?” Mijn bescheiden voorstel aan jou is om eerlijk aan jezelf te vragen: “Waar leef ik voor?” Accepteer alles wat je te binnen schiet en stel de vraag: “Welk nut zou mijn leven hebben zonder dat?” Ik kan je verzekeren dat elk antwoord dat je krijgt, heel leerzame zal zijn en mogelijk je “weg” naar huis zal verlichten.

Dat je met mededogen onderscheid mag maken

Ron McCray