Een Bescheiden Voorstel

Datum: 11 april 2004 | Printerversie
<<< Terug naar Index

Ongewoon denken over gewone ervaringen
Geïnspireerd door een citaat toegeschreven aan Albert Einstein:
“ De problemen van vandaag kunnen niet op hetzelfde denkniveau opgelost worden als waarop ze gecreëerd zijn.”

 

Welk nut heeft het? - Deel 1 van een tweedelige serie

Tientallen jaren lang ben ik zowel student als leraar geweest –heb ik gelezen, geluisterd en een schat aan kennis opgedaan over bovennatuurlijke onderwerpen en spirituele evolutie. Nu vraag ik me af “Wat was het nut ervan?” Ik spendeerde duizenden uren en dollars op zoek naar wat ik dacht mijn pad te zijn. Wat is het resultaat van mijn investering?

Met uitzondering van een paar lessen en ervaringen, is het resultaat minimaal als ik kijk of het mij werkelijk vooruit heeft geholpen, in tegenstelling tot het steeds maar in wijdere cirkels ronddraaien. Natuurlijk, veel van wat ik heb geleerd en ervaren was zowel “interessant” als “informatief”, maar niet waardevol genoeg om de kwaliteit van mijn leven te transformeren. Ik trek deze conclusie ondanks dat ik me daarmee blootstel aan enkele hoogst gerespecteerde en invloedrijke spirituele personen, nog in leven en overgegaan, zowel als aan enkele botsingen met de gewone man. Waarom is wat zij en zo vele anderen me leerden niet “aangeslagen”?

Het kwam niet door mijn onwil om open te staan voor hen of voor hun leringen. Het kwam niet door mijn onwilligheid om aandachtig te zijn; hoewel, ik toegeef dat ik af en toe niet oplette en mijn gedachten vaak afdwaalden. En het kwam zeker niet vanuit een arrogante overtuiging dat zij me niets te leren hadden. Waarom bleef ik dan in steeds grotere cirkels om mijn spirituele evolutie heen te draaien in plaats van recht op mijn doel af te gaan, hoe kronkelig dat dan ook zou mogen zijn?

Voordat ik mijn eigen vraag beantwoord, wil ik zeggen dat ik me bewust was dat ik niet vooruit ging. De angst, frustratie, depressie en vaak woede, die mij voortdreven om te blijven zoeken naar “de” manier om mezelf te transformeren, bleven een groot deel van deze periode bestaan, ook al begon ik in die tijd te schrijven en les te geven over spirituele transformatie. Voor het geval je me hiervoor zou veroordelen als een hypocriet, op dat moment was ik er volkomen van overtuigd dat ik iets nuttigs deed voor anderen ondanks mijn eigen gebrek aan verlichting, en dat wat ik te zeggen had, waarde had. Gebaseerd op ontvangen reacties van lezers en mensen die ik les heb gegeven of heb begeleid, bestaat er enig bewijs voor deze bewering. Maar, was ik slechts ook zo’n “bron” die de cirkels van anderen wijder maakte? (Ik ken het antwoord daar niet op want we weten nooit welk woord of welke daad iemand inderdaad helpt om uit zijn of haar cirkel te breken en naar het Licht te gaan; ik vermoed dat ik een aantal mensen heb geholpen om uit hun cirkel te breken, en ik voel me vereerd dat te hebben gedaan, ook als er maar een persoon echt baat bij gehad zou hebben.)

Met betrekking tot de vraag waarom ik zo lang in kringetjes bleef ronddraaien... het antwoord ligt in mijn niet toepassen van wat ik heb geleerd. Mijn stapel boeken en bandjes samen met de uren “zittend” aan de voeten van verschillende goeroes, zijn voor het grootste deel gewoon verspilde energie geweest, want ik verwachtte dat het lezen van de boeken, het afluisteren van de bandjes, het luisteren naar de goeroes en het verrichten van ceremonies en oefeningen mij op de een of andere manier zouden transformeren. Ik bleef mezelf in de spirituele magnetron zetten en mijn ziel koken in de hoop dat mijn leven zou veranderen, hopelijk ten goede... wat dat dan op dat moment ook mocht zijn.

Het antwoord zit in mijn hoofd dat mijn hart vormt
Ik ben een lineaire, linkerhersenhelft persoon – een denker. Daarmee ben ik geboren en daarmee zal ik ook sterven. Het feit dat ik logisch ben en nieuwsgierig – dat ik alles op verstandelijk niveau moet “weten” voordat ik iets accepteer is zowel een zegening als een vloek. Een denker te zijn betekent niet dat ik altijd moet denken. Zelfs als denker is het mogelijk om iets aan mijn hart over te dragen en dat dan op een totaal andere manier te accepteren dan via logisch denken. Toen mijn hoofd mijn hart vormde, verwachtte mijn hoofd dat mijn hart achter de briljante logica van mijn hoofd zou gaan staan en zijn opdrachten uit zou voeren. Mijn hoofd vertelde mijn hart dat als ik de Tao de Ching maar vaak genoeg zou lezen, hoewel ik het meeste ervan niet begreep, de lessen op de een of andere manier wel zouden doordringen in mijn leven en ik zou transformeren. Het communicatiekanaal tussen hoofd en hart gaat één richting op en dat is naar het zuiden. Mijn hoofd was niet echt geïnteresseerd in wat mijn hart had te zeggen; per slot van rekening had mijn hoofd al het werk al gedaan en hoefde mijn hart zich daar alleen maar achter te scharen en mijn leven te transformeren.

Wel, in één ding had mijn hoofd gelijk: het was mijn hart dat mijn leven moest transformeren. Het probleem was dat mijn hart GEEN instructies aannam van mijn hoofd. Toen ik besefte dat de meest veelomvattende, inzichtelijke logica die ik kon ontwikkelen de taak niet voor elkaar kreeg, gaf ik me uit wanhoop over aan mijn hart.

Dat gebeurde allemaal toen ik de vrouw ontmoette die nu mijn partner is, of misschien is het juister om te zeggen toen we elkaar na bijna twintig jaar weer ontmoetten. Elkaar na al die jaren weer ontmoeten is een ander verhaal. Het belang dat zij na twintig jaar weer in mijn leven kwam is dat zij de eerste persoon is die onvoorwaardelijk van mij houdt als een volwassene. Om te zeggen dat ik smoorverliefd op haar was, is een understatement. Geloof me, als je zo gelukkig bent iemand te hebben, man of vrouw die onvoorwaardelijk van je houdt, weet je hoe sterk de aantrekkingskracht is.

Ik dacht (mijn hoofd vormde mijn hart weer) dat ik ook onvoorwaardelijk van haar hield. Toen ze me vertelde dat ik dat niet deed EN dat het er niet toe deed, hechtte ik daar geen geloof aan (wat achteraf bewees dat ik niet onvoorwaardelijk van haar hield maar dat ik was zo “koppig” was dat ik niet besefte wat mijn hart mij probeerde te vertellen). Toen ik eindelijk naar mijn hart luisterde en wist dat hoewel ik onvoorwaardelijk van haar wilde houden (een besluit van het hoofd), wist ik niet hoe. Hier had je de een of andere leraar die erop hamerde dat onvoorwaardelijke liefde noodzakelijk is voor spirituele evolutie, maar zelf niet wist wat dat was. Ik kon je alleen maar mijn “idee” daarvan vertellen; ik beleefde het niet.

Het was dit besef dat me ertoe bracht om te verklaren dat ik een manier zou vinden om onvoorwaardelijk van haar te houden – niet omdat ik dat moest maar omdat het voor mij zo nodig was om mij volledig met haar te verbinden, en mijn onvoorwaardelijke liefde voor haar was voor die verbinding noodzakelijk. Ik had er geen idee van hoe ik echt onvoorwaardelijk van haar moest houden. Op de dag van de harmonische concordantie in 2003 zaten wij op een balkon van een hotel in Sedona te kijken naar een prachtige zonsondergang, en in feite zat ik te klagen dat als ik onvoorwaardelijk van haar zou kunnen houden, ik dat zou doen, maar ik wist niet hoe. Op dat moment nam ik mij voor om onvoorwaardelijk van haar te houden, wat er ook voor nodig zou zijn.
Sindsdien, zo’n zes maanden later, kan ik gelukkig zeggen dat ik mijn manier gevonden heb om onvoorwaardelijk van haar te houden. De daaruit voorkomende verbintenis die ik met haar heb is met geen pen te beschrijven dus zal ik het ook maar niet proberen. Het is voldoende om te zeggen dat we een leven leiden dat vol verrukking, vervulling en harmonie is, hoewel we vele testen hebben gehad (en nog zullen hebben) die grote lessen zijn, en elke les versterkt onze relatie. We zijn in wezen tot één entiteit versmolten. Hoe kwam dit tot stand?

Het hart vormt het hoofd
Toen ik uiteindelijk begon te luisteren naar mijn hart en het toestond mijn hoofd te vormen, werd mij duidelijk wat ik moest doen om de blokkades los te laten die mij ervan weerhielden onvoorwaardelijk van haar te houden (en van mezelf). Herhaaldelijk heb ik mijn lezers en cliënten gewaarschuwd: spirituele evolutie is eenvoudig maar niet gemakkelijk. Nu begrijp ik eindelijk de ware bedoeling van die verklaring en als gevolg daarvan heb ik getransformeerd wie ik ben.

En voor jullie, mijn gewaardeerde lezers, ik wenste dat ik je een manier zou kunnen voorschrijven hoe je in drie stappen (of hoe dan ook) je hart kan toestaan je hoofd te vormen; dat kan ik niet, want je hart toestaan je hoofd te vormen is iets dat alleen jij kunt doen en iedereen heeft zo zijn eigen, unieke “manier” om dat tot stand te brengen. Ik kan je vertellen dat het doen ervan voor mij begon met een sterke behoefte om onvoorwaardelijk lief te hebben en het besluit om het te doen. Als je Spirit oprecht vraagt je te helpen, vertrouwen hebt en aandacht schenkt aan de lessen die naar voren komen, zal je de stem van je hart horen en dan weet je wat je moet doen. Dat is het beste wat ik je kan vertellen. Wanneer je leert om je hoofd te vormen met je hart, zal je leven veranderen op de meest wonderlijke manier denkbaar.

Mijn voorstel aan jou is: als je werkelijk besloten heb je spiritueel te ontwikkelen, stel jezelf dan elke keer dat je overweegt energie te besteden aan het onderzoeken van een “methode” voor het loslaten van de blokkades om waarlijk onvoorwaardelijk lief te hebben, de vraag: “welke nut heeft het?”. Als de methode er niet toe leidt om naar je hart te luisteren, zoek dan ergens anders. Er zijn vele leraren, methodes en processen die je kunnen helpen om te leren luisteren naar je hart. Je hebt alleen de bereidheid nodig om dat te doen, en dan vastbesloten te blijven om het nodige werk te doen. Het kopen van een timmerman’s gereedschapskist bouwt nog geen huis.

Dat je met mededogen onderscheid mag maken…

Ron McCray