Artikels van Jalaila Starr

>>> Printerversie
<<< Terug naar index

De Wonden van het Moederschap genezen - Deel 2

HET HOGERE PERSPECTIEF VAN ADOPTIE
Adoptie contracten zijn volgens mij het meest hartbrekend. Ik vind het moeilijk om te begrijpen waarom een ziel zou willen geboren worden bij een moeder om opgegeven te worden en opgevoed te worden door een andere. Het is terug geen geval van karma of terugbetaling; het is enkel een deel van de verwachtingen van het kind voor de evolutie van zijn ziel. In vele van deze gevallen is het omdat hij/zij uiterlijk moet ervaren hoe het aanvoelt om verlaten te worden door de moeder als een reflectie van hoe hij/zij gefaald heeft in het voeden en beschermen van zijn/haar Innerlijk Kind in vorige incarnaties. In dit geval is het de moeder die het geschenk geeft door bereid te zijn om de pijn en het hartzeer te ervaren van het opgeven van haar kind. Hoewel ik op de leeftijd van 17 wist dat ik mijn zoon het leven dat hij verdiende niet kon geven, kon dit op geen enkele wijze de pijn hem te verliezen verwijderen.

Gedurende jaren droeg ik het schuldgevoel van hem verlaten te hebben. Tot ik leerde over het Hogere Perspectief en in voeling kwam met zijn Hogere Zelf dat ik leerde dat er geen reden was voor mijn schuldgevoel. Hij had de bedoeling om opgevoed te worden door zijn adoptief ouders. Door mij geboren worden liet hem toe om de genen te hebben die hij nodig had om zijn contract te vervullen. Door hem het leven te schenken kreeg ik de kans om voor hem te zorgen door in opstand te komen tegen mijn ouders en te eisen dat hij geplaatst werd in een familie van gemengde rassen in het noorden voor ik de adoptie papieren tekende. Ik groeide vanuit die ervaring. Ik leerde over de macht die ik had als ik ze gebruikte. En Joshua werd geplaatst in de familie waarvoor hij bestemd was. Alles was perfect zoals het was.

Het Hogere Perspectief van veranderingen in opvang
In onze gemeenschap is er een ongesproken regel die verklaart dat eens je een kind hebt je nooit dat kind opgeeft als je besloten hebt hem/haar op te voeden. Dit is zeker waar in geval van een echtscheiding. Statistieken tonen aan dat de meeste kinderen opgevoed worden in het huis van hun moeders na een scheiding. En daarom is er een negatief stigma aan deze vrouwen die verkozen om opvang op te geven nadat ze dit gegeven was. Ik streed gedurende een lange tijd met mijn beslissing om de opvang van mijn 7 jaar oude dochter aan haar vader te geven. Er aan denken vervulde me met een groot gevoel van falen, schaamte en waardeloosheid. Met het begrijpen van het Hogere Perspectief kon ik een veel meer meelevende en liefhebbende houding hebben. Ik leerde dat een verandering in opvang dikwijls een zielscontract is tussen de moeder en het kind om het kind aan de andere ouder te geven zodat een andere training kan gegeven worden die de moeder niet kan geven (dit geldt natuurlijk ook voor de vaders). Zoals ik eerder verklaarde komen zielen overeen om rollen te spelen voor andere zielen die ze nodig hebben om te handelen als perfecte spiegels. Met andere woorden de rol die gespeeld wordt door een ziel wordt zodanig gespeeld dat ze een perfecte spiegel is voor de ziel aan het ontvangende einde zodat deze dit gedrag en geloof kan identificeren en de nodige stappen kan ondernemen om dit op te klaren en in balans te brengen.

Toen ik de opvang van mijn dochter Danielle opgaf waren er drie belangrijke factoren. 1) wist ik intuïtief dat het juist was alhoewel het schijnbaar zonder reden was in 3D. 2) ik wist intuïtief dat zij bij haar vader moest leven zodat hij haar dingen kon leren die ze van mij niet kon leren en dit klopte schijnbaar niet. 3) ik had wanhopig nood om vrij te zijn van het zijn van de eerste zorgdrager. Maar hoewel ik dit wist voelde ik het aan dat ik haar verliet en droeg daardoor het schuldgevoel en de schaamte gedurende jaren. Door het Hogere Perspectief kon ik de juistheid van mijn beslissingen bevestigen en realiseerde ik mij dat het perfect en in het hoogste belang voor allen wie het aanbelangde was. En zelfs nu ik weet dat zij zichzelf gesneden heeft (haar manier om om te gaan met de schaamte van haar keuze om niet zichzelf te zijn, niet op te staan en haar waarheid te spreken én in haar integriteit te blijven), bevestig ik terug de juistheid van mijn beslissing. Zij zal nooit leren sterk te zijn zonder iemand waar ze moet mee strijden om haar kracht te hebben, iemand die voortgaat om haar kracht te houden tot ze de waarde hiervan ziet, ze opeist en behoud. En dat moet haar perfecte spiegel zijn. Ik kan die spiegel niet zijn maar ik kan een spiegel voor haar zijn in het staan in haar kracht, het zijn voor zichzelf en haar waarheid te spreken ongeacht de consequenties, want ik deed het.

De nalatenschap van moederschap wonden
Ik heb weinig of niets van seksueel leven, hoewel ik door mijn echtgenoot aangetrokken wordt, omdat ik niet langer als een echte vrouw me voel. Al wat van mijn seksualiteit en vrouwelijkheid overblijft is een groot gevoel van verlies, van falen, gecreëerd door mijn onkunde om mijn vrouwelijke kracht juist te behouden en te gebruiken. Wat een prijs moet ik betalen om te geloven in de regel waarmee ik opgegroeid ben, waar bijna elke vrouw in onze gemeenschap mee opgegroeid is. Als we die energieën, schuldgevoelens en schaamte, de 2 laagste energiefrequenties die we kunnen dragen, en in ons emotionele lichamen laten broeien en die zo in ons fysieke lichaam weerspiegeld worden. Na zo veel jaren zullen die uiteindelijk zich manifesteren als een fysische ziekte. De meest voorkomende vormen van manifestatie zijn vleesbomen, uterus en eileider kankers. Het resultaat van te veel zelfloosheid is borstkanker veroorzaakt door het verzorgen van anderen ten koste van zichzelf. Maar dat is enkel de fysische manifestatie; deze energieën kunnen ons energetisch blokkeren en daardoor psychologisch. De gewoonste plaats die ze blokkeren is onze eerste en tweede chakra, de chakra’s die we gebruiken om te aarden, te manifesteren, te creëren en seksueel verlangen.

Ik heb blokkades ervaren in al deze plaatsten. Hoewel ik kan manifesteren heb ik het moeilijk om de dingen te manifesteren die ik me voorhoud. Ik heb het moeilijk om een auto te besturen omdat ik genoeg gegrond ben. En mijn seksueel verlangen is alarmeren afwezig en ik was zo’n sensuele vrouw! Ik weet dat de schuldgevoelens en schaamte opruimen deze dingen terug in balans zullen brengen. Ik heb dit reeds ervaren bij het opruimen van de schuldgevoelens nu moet ik nog enkel de schaamte opruimen. Om dit te doen moet ik in mijn hart weten dat de gebeurtenissen van het moederschap in mijn leven exact uitgespeeld werden zoals dit moest gebeuren. Ik moet weten dat de zielen met wie ik de contracten had om deze rollen te spelen door hen, die mijn kinderen moesten zijn en degene die ze nu zijn, voor mij geschreven werden. En als resultaat hebben we nu de kans om het hoogste niveau van groei te bereiken. Enkel het schrijven van deze laatste paar woorden gaven me een gevoel van verlossing in mijn eerste en tweede chakra. Wonderlijk hoe snel de dingen verschuiven als je het Hogere Perspectief gebruikt!

Zo, hier zijn we dan aan het eind van dit artikel en het voelt aan alsof ik een ander hoofdstuk in mijn leven geleefd heb door dit schrijven. Ik voel dat ik beter ben, meer geheeld en compleet door dit. Ik verkoos het recht te omarmen om te zijn als een vrouw en een moeder, om het contract van in binnenkomende ziel te eren ongeacht wat dit inhoudt in plaats van keuzes te maken om de standaard van een gemeenschap te plezieren waarvan ik weet dat het me meer pijn zal geven. De pijn van het opgeven van mijn kinderen of dit nu door abortus, adoptie of verandering van opvang is, maar ik moet niet langer de schuldgevoelens en schaamte dragen, het deel waar ik een lichamelijke prijs voor moest betalen. Ik kan dankbaarheid voor deze geschenken die ze me door onze gezamenlijke ervaringen gaven voelen. Ik kan me over mijn keuzes goed voelen.

Ter afsluiting, ik heb dit artikel geschreven in de hoop dat misschien een enkele vrouw of jong meisje die dit leest verlost of gered kan worden van de schuld en schaamte die ik droeg en dat miljoenen vrouwen in stil lijden elke dag van ons leven voortgaan met dragen. Zoals we gezien hebben geeft het Hoger Perspectief ons een meer gebalanceerd zicht op het moederschap, en van zijn wijsheid kunnen we de kennis verkrijgen die, eens gebruikt, de wonden die we hadden zullen genezen. De keuze is aan ons. We zijn het aan onszelf en onze dochters verplicht. Indien we zullen kiezen om een hoger, meer medelevend en gebalanceerde wijze van moeder zijn omhelzen, kunnen we het patroon van schaamte en schuld voor onze dochters en de generaties vrouwen die komen gaan breken.

Over de auteur Jelaila Starr, De Nibirische Vergadering boodschapper en auteur van We are the Nibiruans, biedt baanbrekende informatie aan over onze wortels en galactisch erfdeel. Terwijl Nibiru dichter naar de aarde komt, verwijderen haar lessen het vooroordeel, angst en mythe die onze sterren voorouders omgeven. Door wijdverspreide artikelelen en verschijningen in de media heeft Jelaila's boodschap het hart van vele mensen over de wereldbol geraakt, hen hoop en begrip brengend. Jelaila's missie is om de mensheid voor te bereiden op het ascenderen en hun rechtgeaarde plaats in te laten nemen in de grotere galactische omgeving. Jelaila kan bereikt worden per email op: jelaila@nibiruancouncil.com Als spiritueel therapeut werkt Jelaila op individuele basis om mensen bij te staan bij hun emotionele schoonmaak, heling in relaties en DNA opname. Haar unieke benadering stelt haar clienten in staat om duidelijk te krijgen wie ze zijn, wat ze komen doen en hoe ze dat kunnen bereiken. U kunt Jejaila bereiken op Tel: 00 1 816 444 4364. Web site: www.nibiruancouncil.com