Nada
Kronieken
>>>
Printerversie
<<< Terug
naar index
In onze achtertuin
staat een vliegden
Door 'Running Fox'
In onze achtertuin staat
een vliegden. Hij is geplant toen onze kinderen nog heel
erg jong waren en heeft het in het begin heel erg moeilijk
gehad. Het was voor hem problematisch om te wortelen. Een
paal die ik ernaast moest plaatsen heeft er tenslotte voor
gezorgd dat de jonge boom niet meer bij elke storm ontworteld
werd en de kans kreeg één met de Aarde te
worden. Inmiddels is het uitgegroeid tot een trotse den
die hoger reikt dan ons huis. De kinderen zijn het huis
uit en hebben banen en relaties, maar onze den is nu heel
standvastig en staat daar trots te wezen, zoals een boom
trots kan zijn die, in termen van bomen gesproken, gezien
kan worden als een fiere adolescent.
Aangezien wij niet zover
van de zee wonen, heeft het al menige storm doorstaan. Het
enige is, maar dat is gebruikelijk voor een vliegden, dat
zijn onderste takken steeds bruin worden. In de natuur plegen
die er dan na verloop van tijd spontaan af te vallen, maar
in dit geval moet ik wel eens een handje helpen omdat er
zo nu en dan een tak in aanvaring komt met de schuur die
daar staat of met de schutting waarover hij zijn takken
welft.
De eerste tijd, toen
ik daar nog geen idee van had, zaagde ik de takken die in
de weg zaten gewoon om, maar na verloop van tijd begon ik
te beseffen dat zoiets niet altijd de juiste methode was.
Wat zou ik er zelf van vinden wanneer mij ongevraagd een
arm zou worden afgezaagd? Zo vroeg ik me af. Natuurlijk
kan het een niet helemaal worden vergeleken met het ander,
maar toch.
Gedurende de laatste
vijf jaren of zo, pleeg ik daarom eerst met de boom overleg
wanneer er weer eens een ingreep noodzakelijk is. Ik vertel
hem dan waarom er mijns inziens een ingreep noodzakelijk
is en leg hem uit dat hij er sterker uit zal komen dan voorheen.
De vibraties die ik dan terugkrijg lijken te bevestigen
dat hij het er mee eens is en een bepaalde episode staat
mij nog heel erg voor de geest.
Toen ik enkele jaren
geleden als een amateur boomchirurg bezig was geweest om
datgene uit te voeren wat mij op dat moment noodzakelijk
leek, ontving ik, nadat ik mijn werk had bekeken, zulke
sterke vibraties van liefde en dankbaarheid, dat het mij
volledig duidelijk was dat datgene wat ik had gedaan het
juiste was. Het sterkte mij in de opvatting dat communicatie
niet alleen met mensen mogelijk is, maar ook met alle andere
wezens die zich hier en elders ophouden.