De Lichaamstaal van uw huisdier begrijpen

>>> Printerversie
<<< Terug naar index

Notities uit het dagboek van een dierenarts
Een groot leraar!
Door Elaine Harrison

Elk van ons heeft een ingewikkeld evenwicht van het lichamelijke, mentale, emotionele en spirituele, en wanneer een van deze aspecten van ons de overhand krijgt en de schalen doorslaan is het evenwicht verloren. Als we, zoals met mij het geval was de lichamelijke schaal te zwaar wordt, dan is het tijd om te kijken wat er toegevoegd moet worden aan de andere drie om weer in balans te raken. En je af te vragen "wat deed de schaal doorslaan?"
Dit is een tijd geweest van veel zielonderzoek en hard werken. Ik werd gedwongen naar problemen te kijken die bewust begrepen werden maar niet volledig geïntegreerd waren door mijn gehele wezen. Het was krachtgevend, verlichtend en soms verdomd moeilijk. Maar het was niet eenzaam! Oh nee, zoals gewoonlijk hebben mijn dierenvrienden (en natuurlijk ook mijn geweldige mensenvrienden) mij stevig bijgestaan, me waardevolle overdenkingen aangeboden en criteria om aandacht aan te schenken.
Hoe goed werd ik eraan herinnerd wat voor grote leraren de dieren zijn. Gedurende mijn staat van on-gemak hebben alle leden van onze eigen dierenfamilie me ofwel gesteund met onvoorwaardelijke liefde en heling ofwel enkele van mijn eigen gezondheidsproblemen weerspiegeld... of er een draai aan gegeven. Vooral de relatie tussen mezelf en mijn mooie paardenvriend, Chantivvy is pijnlijk, die net zoals ik leed aan huid en longproblemen.

Voor ons beiden was de allopathische route(geneeswijze met tegenwerkende geneesmiddelen) soms de enige optie als het moeilijk werd maar voor geen van beiden heeft het eigenlijk het probleem voor goed opgelost. Eerder, het deel dat de symptomen creëerde om iets te bereiken weigerde om genegeerd te worden en stil te zijn, dus schreeuwt het de volgende keer iets luider. Er is ons beiden gezegd dat we allergieën hebben en door "dingen" te vermijden zouden we ons goed kunnen voelen, maar geen van ons beiden gelooft deze theorie helemaal, want hoe kunnen we ons op sommige dagen goed voelen, en deze "dingen" ons helemaal niets doen?. Zijn we sommige dagen allergisch en andere dagen niet?

Hoewel ik me de laatste paar weken ellendig voelde begon ik weer in de allergie theorie te geloven (ja, men heeft gezegd dat ik allergisch ben voor dieren), daarom verzorgde mijn partner Pekka de paarden. Hij zei me dat Chantivvy's huidprobleem slechter werd en dat zij enorm gefrustreerd raakte en genoeg had van haar jeuk. Zij werd gefrustreerd! Hoe kon ze dat doen terwijl IK ZIEK WAS!! Ja ik dacht dat echt voor een moment. Ik werd echt kwaad op haar omdat ze de aandacht van me wegtrok. Wat een groot "Aha!" ogenblik was dit.

Ik besloot dat het tijd was om naar Chantivvy te gaan kijken. Ik stond een tijdje op een afstand, omdat ik mijn allergie niet wou aan zwengelen, toen terwijl ik naar haar toe ging, ze zo'n furieus gezicht naar me toe draaide, zwaaide met haar staart en stampte op de grond. Zij was ZO woedend. Terwijl ik haar wilde aanraken deed ze alsof ze me wou bijten! Mijn onmiddellijke reactie was een gevoel van woede, dus stapte ik terug, ging zitten en onderzocht wat er zojuist gebeurd was.

Ik herkende haar woede in mijzelf. Dikwijls bij niet juist kunnen ademen of geïrriteerd door jeuk, heb ik de neiging te gaan slaan als anderen te dicht in mijn buurt komen. Doch binnenin mij is er een kleine stem die om aandacht roept, die omhelst, bemind, gekoesterd en verzorgd wil worden. Ik vroeg Chantivvy of het dit was wat ze voelde en ik voelde onmiddellijk haar tranen. We verbonden ons, geest tot geest, en daarna langzaam elkaar fysiek rakend en we kregen beide onze omhelzingen. Het was een kostbaar ogenblik - en onze lichamelijk symptomen werden beter, niet slechter.

Hetgeen hierboven staat is een ietwat verkorte versie van een echt magisch proces van ontdekking, met de onbaatzuchtigheid van Chantivvy die zichzelf aanbood als mijn leraar en gids, maar ik hoop dat het dienst kan doen om te illustreren wat geleerd kan worden als we eenvoudig bereid zijn om te "luisteren".

Dus wat hebben Chantivvy en ik geleerd door dit proces? Als eerste hebben we beiden symptomen gecreëerd om iets te bereiken of te verkrijgen wat we dachten tekort te komen. En in vele gevallen heeft het gewerkt. We worden ziek - we worden omringd met liefde en aandacht. Doch op sommige momenten worden we ook kwaad: "WAAROM geef je alleen aandacht als ik ziek ben?" Dan gefrustreerd: "Ik wil niet ziek zijn, maar hoe kan ik anders bemind worden?" Het gekke is dat we beiden zeer geliefd ZIJN en er voor ons gezorgd wordt, dus waar komen deze gevoelens vandaan? Ten tweede wat we geleerd hebben is dat deze gevoelens uit het verleden komen en daar behoren. Ja, die ontelbare gebeurtenissen, ervaringen, herinneringen, relaties en gevallen die gelezen kunnen worden als een ingrediëntenlijst van een kok. Voeg een beetje van dit, een beetje van dat, enkele snufjes van het andere, roer, en je hebt Elaine, of Chantivvy, of jij.

.Dus wat doen we? De borden afschrapen en opnieuw beginnen? In zekere zin hebben we dat al gedaan, omdat de cellen van onze fysieke lichamen zich voortdurend vernieuwen, zodat we zelfs dezelfde persoon niet meer zijn van de ene dag op de andere. Dit weten betekend natuurlijk ook dat we dit proces begrijpen (tenminste mentaal) en, daar we nu begrijpen waar het probleem vandaan komt en hoe het zich gemanifesteerd heeft, dan zou het natuurlijk weg moeten zijn - niet? Jammer genoeg geneest zo'n intellectuele analyse zelden iets.

Hoe zit het met onze emoties? Laten we ze veranderen en dan zullen we beiden OK zijn. De moeilijkheid is dat het is alsof we de GROOTSTE gewoonte moeten doorbreken omdat emoties altijd komen en gaan. OK, dan kiezen we beiden voor wat spirituele heling. We WETEN tenslotte dat energetisch loslaten werkt; we zijn er constant getuige van. Maar wacht eens, als het voor ons altijd weer gewerkt heeft hoe komt het dat we nog altijd hetzelfde patroon herhalen? WAAROM worden we niet beter? Het antwoord is gedeeltelijk omdat we niet "aanwezig" blijven, niet leven in het "nu", maar in plaats daarvan voortdurend het verleden oprakelen en door dit te doen, creëren we voortdurend angsten over de toekomst! Maar er schijnt meer te zijn…

Zovele vragen. Allen smekend om een antwoord: wat is de SLEUTEL tot optimale holistische heling. Wat is het dat sommige mensen en dieren ziek maakt en anderen niet? Ligt het in het lichamelijke, mentale, emotionele of het spirituele wel-zijn? Indien het alle vier is, hoe moeten we dan de tijd verdelen om ons te verzekeren van een optimale aandacht voor allen? Indien we in het "nu" blijven betekent dat, dat we ons altijd goed zullen voelen? En wat betekent "goed voelen" eigenlijk?

Het is eigenlijk enorm moeilijk om deze gebieden van elkaar te scheiden, daar ze allen onlosmakelijk verbonden zijn. Je begint te kijken naar een, en kijk, je eindigt met aandacht te geven aan een andere. Je moet echt holistisch naar het gehele beeld kijken. Indien we bijvoorbeeld beginnen de lichamelijke behoefte aan te spreken voor voeding en dat deel zo bijdraagt een optimale staat te creëren, kan ik niet anders dan mijn aandacht ook naar het mentale en het emotionele welzijn te richten. Lees verder en zie wat ik bedoel…

Vele keren hoor ik mezelf lichamen vergelijken met auto's, omdat ze beiden brandstof nodig hebben om voort te kunnen en hoe beter de brandstof hoe beter werk ze verrichten. Alhoewel er een groot fundamenteel verschil is: lichamen hebben niet alleen goede brandstof nodig om te werken, ze moeten het zijn. Onze dierenvrienden en wijzelf zijn wat we eten en drinken en zonder voedsel en water gaan we lichamelijk dood.

Er is heden ten dage zo veel informatie voorhanden over voeding en we worden in staat gesteld om de beste keuzen te maken die gebaseerd zijn op voortdurend opkomende feiten en cijfers. Indien we onze dieren lichamelijk fit en gezond willen laten zijn, moeten we ze de beste voedende en opbouwende blokken geven. Ik ken zo veel mensen die zelf organisch voedsel eten, toevoegingen en pesticiden vermijden als de pest, om daarna niet organisch, maar chemisch geladen voedsel aan hun dieren te geven!

Een andere gemakkelijke valstrik is om je dieren op een manier te voeden die jij het liefst zou hebben als mens of op een manier die voor jou het makkelijkst is. Denk eraan ze hebben een zeer verschillend verwerkingssysteem en verschillende behoeften. En ik bedoel niet alleen behoefte aan voeding. Duizenden jaren van evolutie hebben niet alleen "wat" maar "hoe" ze zouden moeten eten gedicteerd. Bijvoorbeeld: paarden zijn gemaakt om te bewegen en te grazen gedurende het grootste deel van de dag, toch zetten veel mensen ze in stallen van 12' x 12' groot en voeden ze twee of drie keer per dag, en laten ze daar dikwijls uren zonder iets om op te kauwen.

Gelukkig beginnen de mensen wakker te worden voor het feit dat dit zeer "mens gemakkelijk" management is, dat lichamelijke en psychologische problemen voor paarden creëert en dat er een gestadige beweging naar meer "natuurlijke" rijkunst is. Kolieken, lamheid en wat we "slecht gedrag" noemen zijn bijna altijd zonder uitzondering een resultaat van de tussenkomst van de mens in het paardenleven.
Honden zijn jagers en in een natuurlijke omgeving zouden zij veel tijd spenderen aan afval en jagen - en zelfs vasten tussendoor. Dit proces is psychologisch als ook lichamelijk voor hen bevredigend, doch wij onthouden hun ervan door dagelijks een of twee kommen van bewerkt voedsel voor hen neer te zetten. Voor sommige honden leidt dit tot verteringsproblemen, vetzucht, gedragsproblemen (wat doen ze de rest van de dag?), leiderschap problemen (wie eet wat en wanneer is altijd een duidelijke en heldere aanwijzing geweest voor de rangorde in de roedel welke van levensbelang is voor het wel-voelen van de honden) en problemen aan de tanden (flossen wilde honden hun tanden?).

Vele honden passen zich enorm goed aan onze dagelijks volle schotels aan, maar waardevol naar deze zaak te kijken, als je hondenvriend ofwel lichamelijk of psychologische problemen vertoont. Rauw vlees uit elkaar trekken is een goede manier om hun tanden schoon te houden, en hun voedsel verbergen in blokjes die kapot gaan is een goede manier om je honden voor een lange tijd bezig te houden.

Daar katten, katten zijn - tenzij ze binnenshuis gehouden worden - zijn zij goddank redelijk vrij om hun instinct zoveel mogelijk uit te drukken. Zelfs katten die vrij zijn om rond te lopen zijn gewoonlijk gevoederd met door mensen gemaakte volle schotels - maar zij kunnen tenminste jagen wat natuurlijk voor hen is - of het nu voor voedsel of voor de "pret" is. Houd echter een kat binnen, zonder die energie opnieuw te kanaliseren dan kan je gemakkelijk met allerlei soorten problemen eindigen.

Zie je wat ik bedoel? Begin met aandacht te schenken aan een van de vier schalen en je zal de andere drie aanpassen. Als je kijkt naar een optimale gezondheid moet je altijd een holistisch beeld aannemen - niets is gescheiden, alles is verbonden. Alles is deel van het geheel. En met die uitdrukking zal ik wat meer uitleggen wat Chantivvy hielp me te onderwijzen, of me de laatste paar weken aan te herinneren.

Alle levende wezens hebben behoeften die tegemoet gekomen moeten worden om evenwicht in hun leven te bereiken. Als mensen is het onze verantwoordelijkheid om de dieren waarmee we bevriend zijn te helpen evenwicht te vinden in onze door mensen gedomineerde wereld. Maar wat willen ze bereiken door dat evenwicht - wat is het dat ze "echt" wensen? Het is iets dat ieder van ons reeds heeft! Een-heid, heelheid, zijn, die staat van zaligheid die alles overstijgt. We hebben het - we zijn het. Het gaat soms eenvoudigweg verloren in onze lichamelijkheid en daarom vinden we allerlei manieren om ons in te spannen, ons op te vullen wat soms als een lege ruimte kan aanvoelen binnenin. De volgende keer dat jij of je dierenvriend ziek wordt, vraag dan wat het is dat jij/zij zou willen en wees bereid om te luisteren. Herinner dan jezelf en hen eraan dat jij en zij het reeds hebben. Als ik deze waarheid vergeet word ik astmatisch, Chantivvy krijgt pijn en jeuk… wat doe jij en je dierenvriend?

Over de auteur
Elaine is geboren en opgevoed in het hartje van England, in de County van Nottinghamshire. Zij kon geesten en aura's zien vanaf haar kindertijd, zij probeerde een stop te zetten op haar schijnbare "verschillen" toen zij school verliet en het probeerde in de wereld van journalistiek. Als schrijver, Redacteur en Marketing Manager genoot zij ervan om jaren te werken voor vooraanstaande titels en daarbij over de gehele wereld te reizen. Natuurlijk kon haar spirituele zoektocht niet genegeerd blijven en weldra werd alle vrije tijd gebruikt om het mediumschap (studeren aan het wereld befaamde Stansted Hall in Engeland) en heling te onderzoeken. Dieren hebben een belangrijke rol gespeeld in haar leven en het helen van en communiceren met dieren neemt nu veel in beslag. Elaine is ook praktiserend gekwalificeerd TTEAM (Tellington Touch). Elaine verdeelt tegenwoordig haar tijd tussen dierenwerk, lezingen en demonstraties, mediumschap en vrijblijvend schrijven. Je kan haar bereiken via haar email elaineandpekka@aol.com