De Lichaamstaal van uw huisdier begrijpen

>>> Printerversie
<<< Terug naar index

Notities uit het dagboek van een dierenarts
Telepathische Communicatie ontwikkelen met Dieren
Door Elaine Harrison

In dit artikel wil ik verschillende wijzen van communiceren met je dieren bekijken, zodat je gewaar wordt wat zij voelen, zowel lichamelijk als emotioneel.
Maar voordat ik begin, eerst een paar van de vele reacties op de voorgestelde psychometrie oefening en mijn antwoorden hierop van de afgelopen maanden.

Veel van jullie voelden zich gefrustreerd omdat jullie poging om psychisch
'verbinding' te maken met jullie dieren mislukte, maar ik hoop dat, als je mijn leiding volgt, je nu realiseert dat het niet kan mislukken - je leert simpelweg een beetje meer van iedere ervaring… en gaat dan verder. Vergeet niet mislukking is niet meer dan een waarneming en frustratie, een natuurlijke stap in elk leerproces.

Kat verwachtingen.
Hoe voelde de mislukking voor sommige van jullie?
De grootste opgemerkte waarneming was: niet je eigen verwachtingen te bereiken!
Wat een les! "Ik verwachtte werkelijk dat ze zich verdrietig en ongelukkig zou voelen",
zei een vrouw over haar kat die pas twee katjes verloren was van een anders gezonde worp. "Maar ik voelde niets van dien aard. In plaats daarvan bleef ik mij slaperig voelen en dacht dat ik misschien te ontspannen was."
Ik vroeg haar wat ze gebruikt had om zich te verbinden met haar kat, waar haar kat was terwijl ze dit deed en wat de kat gewoonlijk deed op die tijd?
"Ik gebruikte haar halsband." Beide keren was ze in het jongenhok en beide keren waren zij en de jongen aan het slapen omdat ik daarna ben gaan kijken.
Begrijpt iemand dit? De slaperigheid die zij ervoer was die van haar kat en haar verwachtingen hielden haar verdere vooruitgang tegen. Ze kreeg niet wat zij verwachtte en hield er mee op.

Wiens gevoelens?
"Ik probeerde je suggestie van psychometrie met mijn paard en voel me nu zeer gefrustreerd. Ik nam haar toom mee haar huis om te gebruiken en iedere keer als ik het probeerde, begon ik te denken hoe ik haar niet kon laten springen op springshows en hoe gefrustreerd en angstig dit me maakt. Ik heb zelfs een keer gehuild. Mijn bedoeling was uit te vinden waarom ze niet wilde springen en dit ik wilde zeker niet doen." Dit is een verkorte versie van een lange e-mail en terwijl ik het las voelde ik de frustratie van deze jonge vrouw en zelfs haar woede!
Onder het lezen kreeg ik last van hyperventilatie en scheen zelfs mijn aandacht te verliezen op wat ze zei (dit waren NIET mijn gevoelens)
Ik stuurde haar een e-mail met een serie vragen en ontdekte spoedig dat zowel zij als haar paard beginnelingen waren, beide hadden niet veel aan showspringen gedaan in het verleden en ze deed haar best om "het" zonder hulp te leren.

Naar mijn mening deed zij het fantastisch met haar eerste pogingen in psychometrie en ze HEEFT geleerd waarom haar jonge paard bleef weigeren om te springen. Haar eigen angst en frustraties gaven aan haar jonge paard de verkeerde signalen door die geen idee had wat er van haar verwacht werd. Deze boodschap WERD luid en duidelijk ontvangen - mijn correspondent was niet de enige die frustraties en angst voelde! Daar het jonge paard werd bereden naar de "obstakels op haar pad", en haar berijder steeds nerveuzer werd naarmate ze deze "dingen"naderden, had ze geen ander idee dan stil te staan of weg te rennen.
Deze zelfde jonge vrouw was er aan gewend geraakt, door anderen, een mislukkeling genoemd te worden in haar leven en deze waargenomen mislukking was gewoon één teveel.
Ik stelde wat rij-oefeningen voor die zij en haar paard konden proberen ( geen sprongen!) om samen hun vertrouwen op te bouwen en raadde haar ook aan een gedegen instructeur te vinden en een paard met ervaring waar ze lessen in springen mee kon nemen voordat ze verder ging met haar eigen jonge rijdier.
Had zij gefaald?

Een onuitstaanbare…

Mijn hond is al een tijdje lam en de dierenarts is er niet zeker van waar de pijn precies zit in de poot. Hij denkt dat het artritis is. Dus besloot ik te proberen wat je voorstelde om te zien of mijn hond mij kon vertellen wat er mis was. Ik gebruikte zijn halsband en had pen en papier klaargelegd om het op te schrijven. Maar ik kreeg niets door. Ik herinnerde mij een van je vorige artikelen over meditatie en visualisatie van het in het lichaam van je dier gaan en probeerde dat. Nog steeds kreeg ik niets door. Het enige goede was de tweede keer dat ik probeerde te mediteren, de pijn die ik in mijn bovenrug had wegging, maar in plaats daarvan kreeg ik een pijn onder in mijn rug. Ik kreeg geen enkel gevoel door van hem. Wat doe ik verkeerd?

Niets! Ik vertelde haar hoe mooi het was dat gedurende haar meditaties haar rugpijn minder werd en stelde voor dat ze het meer doet. Ik opperde ook het voorstel dat de lage rugpijn die ze voelde in feite de pijn van de hond was en dat het misschien de moeite waard is haar dierenarts te vragen naar de honds zijn rug te kijken in plaats van zijn poot.

Het verheugde me dat alle drie correspondenten mij weer een e-mail stuurde na het lezen van mijn voorstellen. De vrouw en haar mummiekat ervoeren uitzonderlijke tevredenheid gedurende hun dagelijkse 'verbindingsessies'; het aankomende showspringersteam heeft nu een paar succesvolle mini-sprongen achter de rug; en de diagnose van onze hondenvriend was inderdaad een rugprobleem en reageert goed op de behandeling.

Wat een luidklinkende mis-lukkingen!

Het enige obstakel wat zij op hun pad geplaatst hadden was die van verwachting.
Een verwachting van hoe een kat zich 'zou moeten' voelen; verwachten dat het paard de enige was met een probleem; en een verwachting van een communicatie met een hond op een bepaalde manier gebeurd dan met een gevoel.
Omdat alle drie iets bepaalds verwachtte, stelden zij zich in op het mislukken van waarnemen in plaats van te luisteren naar wat er 'gezegd werd'.
Het is heel belangrijk alle verwachtingen, oordelen en vooroordelen te laten vallen wanneer men verbinding maakt met een dier, daar deze alleen maar het waarnemen zullen blokkeren.

Hoeveel van jullie vraag ik me af, hebben ook een gesprek ervaren met iemand waar de andere persoon reeds besloten had 'wat' je zou zeggen 'wat' je precies bedoelt en 'wat' je hoopt te bereiken met de conversatie? En hoe vervelend is dat? Ze luisteren eenvoudig niet - ze hebben besloten precies te weten wat je denkt en voelt en verwachten van jou dat te zeggen wat zij zich voorstellen dat je zal gaan zeggen. Als de woorden niet precies overeenkomen gaan ze tussen de regels doorlezen, stellen zich de gevolgtrekking voor en verzinnen de rest erbij! Het is alsof je twee verschillende talen spreekt!
Probeer je daar niet schuldig aan te maken met je dieren.

"Antropomorfisme"* wat een geweldige woord is dat! Hoeveel van jullie doen dit? Ga het bij jezelf eens na, als je over of tegen je dieren praat en besef of je je schuldig maakt aan antropomorfisme (wees gerust, je hoeft het niet te kunnen uitspreken.) Natuurlijk is het oké - en zelfs af en toe leuk - om een gekke wilde verbeelding te hebben en je dieren toe te schrijven dat ze op een menselijke manier spreken en denken. Maar in sommige gevallen doet het helemaal geen goed. Op zijn minst kan het leiden tot eenvoudige misopvattingen, en nog erger, het kan lijden veroorzaken.
Wees dus bewust dat, wanneer je communiceert met je dier, verwachtingen + antropomorfisme Frustratie oproepen!

*Antropomorfisme is de beschrijving van menselijk gedrag, vorm, etc., met dat wat niet menselijk is (bv. Een God of een dier)

Je gedrag naar dieren toe is van grote invloed op het openstaan in de communicatie met hen alsook hoe bereid zij zijn om met jou te communiceren.
Het zijn geen mensen, en te proberen hun expressie, gedrag en lichaamstaal te interpreteren alsof ze dat zijn leidt alleen maar tot verwarring.

Als je de taal van hun soort wil begrijpen, doe het op een juiste manier, liever dan aan te nemen dat ze ergens een nabootsing van onszelf zijn.
Respecteer ze voor wat ze zijn - medewezens - alleen in een verschillende fysieke vorm.
Het is heel belangrijk dat, wanneer je telepathische vermogens ontwikkelt, je verder kijkt dan de biologie maar naar de ware spirituele essentie - het kan trouwens helpen met je ogen dicht te beginnen om zo een verkeerde interpretatie te voorkomen.

Blijf oefenen met de psychometrie, want dat zal werkelijk helpen. Ondertussen hierbij een oefening die je zal helpen om intuïtief te voelen wat je dier voelt. Dit is bijzonder behulpzaam om waar te nemen wat er lichamelijk in elk dier (of persoon) omgaat, en wanneer het met tact en zorg gebracht wordt, is het ook een grote hulp voor de dierenarts de juiste plek te vinden.


Wees het dier.
Deze oefening kan ook gedaan worden met psychometrie, maar ik raad je aan om het in aanwezigheid van het dier te doen, dat maakt het makkelijker om je af te stemmen.

Je hoeft het dier niet aan te raken, je hoeft alleen maar in de buurt te zijn. Zoals ik vorige maand zei: "Vraagt het communiceren met een dier niet dat je in een meditatieve staat gaat, omdat je dan hoofdzakelijk bij jezelf naar binnen gaat in plaats van je open te stellen. Wat verlangd wordt is een innerlijke rust, geen gedachte of verwachting, maar een open hart en geest. Het is ook belangrijk dat je blijft ademen.

Dat kan heel logisch klinken voor iedereen die will blijven leven, maar veel mensen houden hun adem in wanneer ze iets nieuws of uitdagends proberen te doen.
Ik stel voor een korte mentale checklist na te lopen iedere keer dat je je voorbereidt om te communiceren met een dier:

CHECKLIST
Ontspan je lichaam en kijk of je houding niet gespannen is.
Adem een paar keer diep in.
Laat je geest tot rust komen.
Open je hart (gebruik een beeld wat bij je past - ik persoonlijk focus altijd op de bal van energie dat mijn hartchakra is en zie het langzaam draaien en groter worden).
Laat emoties los.
Laat alle verwachtingen en oordelen los.
Kijk met zachte ogen.

Voordat we beginnen, kan ik beter de laatste zin van de checklist uitleggen.
Ik ben er zeker van dat veel van jullie je zullen afvragen wat 'zachte ogen' zijn?
Iedereen die bekend is met het werk van Sally Swift - een geweldige revolutionaire leraar van de 'inner riding' techniek en auteur van 'Centred Riding' - zal precies weten wat ik bedoel.

Ik ben mij al jaren bewust van het verschil in focus wanneer ik in aanwezigheid was van dieren, maar Sally's werk beschrijft iets heel mooi wat ik tevoren niet kon vaststellen of verklaren. Zachte ogen zijn inderdaad veel meer dan een manier van zien, het is bijna een doorgang naar een nieuw bewustzijn van wat om je heen en in je gebeurt.
Zachte ogen gebruiken sluit gevoel en horen in - een gewaarwording van het 'geheel '.

Kijk eens naar een bepaald voorwerp in de kamer. Zie het bewust en concentreer je op elk detail, de vorm, kleur, grootte - alles. Doe dit een tijdje en neem waar wat je in je lichaam voelt. Wat gebeurt er met je ademhaling? Voel je ergens spanning? Dit is met 'harde ogen' kijken.

Ontspan nu je ogen terwijl je nog steeds kijkt naar hetzelfde voorwerp. Sta het toe in het middelpunt van je aandacht te zijn in plaats van je erop te richten. Kijk vanuit je gehele gezichtsveld en neem alles waar rondom het voorwerp - naar links en naar rechts en zowel boven als beneden het voorwerp. Voel alsof je bij jezelf naar binnen gaat, terugtrekkend van het voorwerp, als een cameralens die terugzoomt en meer beeld laat zien. Wees je bewust van wat er om je heen is. En wees je weer bewust wat er met je lichaam en je ademhaling gebeurt. Dit is wat je noemt 'zachte ogen ' gebruiken.

Terwijl je nu met zachte ogen kijkt, verbind je je met je dier van hart tot hart. Stel je voor hoe een verbinding tot stand komt van jouw hartchakra ( het energiecentrum in het centrum van je borst, samen met je eigen fysieke hart) naar die van hen.

Je weet wanneer de verbinding tot stand komt, want je voelt een lichte verschuiving in je energie. Als je dat niet voelt, wees gerust, blijf bij de verbinding tussen jullie en 'zie' wanneer het er is. Dit kan in een paar seconden gebeuren, maar kan ook wat langer duren als het je eerste keer is. Onmiddellijk voel of zie je de verbinding van top tot teen door je lichaam gaan.
Voel je ergens een pijn of een pijnlijke plek? Spanning? Of misschien trekt een onbestendig gevoel je naar een bepaalde plaats in je lichaam? Misschien zie je wat met je geestesoog?
Wat je ook waarneemt dat is een reflectie van wat je dier voelt. Jouw armen zijn hun poten ( of vleugels) enzovoorts. Vertrouw op dit gevoel, hoe licht het ook moge zijn.

Een andere manier om dit te doen is de oefening te gebruiken uit het maartnummer van Planetlightworker waarin je mediteerde en jezelf verbeeldde een bepaald dier te zijn.

Van chakra tot chakra.
Er zijn ontelbare artikelen, boeken, websites en workshops gewijd aan het uitleggen van wat chakra's zijn en wat ze doen, dus ga ik er hier niet verder op in. Maar voor iedereen die het niet duidelijk is zal ik kort uitleggen wat ik denk dat chakras zijn en wat ze doen.

Chakra is een Sanskriet woord dat betekent wiel of draaikolk. Er zijn zeven hoofd energie-centra's of chakras in het menselijke en dierlijke lichaam. Elke chakra is geassocieerd met een van de zeven endocriene klieren een ook met een groep zenuwen genaamd een plexus, of zenuwknoop.

Daardoor kan elk chakra geassocieerd worden met zowel specifieke delen van het lichaam en functies in het lichaam - als specifiek hieraan verbonden gevoelens en emoties. Het is nu wijdverspreid aanvaard in de meeste wetenschappelijke kringen dat stress een voorloper van lichamelijke ziekte is en een begrip is van hoe chakra's werken, wat een zeker gewicht verleent aan het geloof dat we zijn ' wat we denken'.

Bijvoorbeeld wanneer in je bewustzijn spanning wordt gevoeld zal het ook in de geassocieerde chakra gevoeld worden in dat deel van je bewuste ervaring van de stress, en ook in het fysieke deel van je lichaam dat betrekking heeft op dat chakra. Spanning in de chakra wordt ontdekt door de zenuwen van de plexus of zenuwknoop die verbonden zijn met dat chakra, en wordt dan doorgestuurd naar de delen van het lichaam die door die plexus of zenuwknoop worden beheerd. Als spanning gedurende een periode blijft bestaan of als de spanning zeer intens is zal er een symptoom ontstaan op het fysieke vlak. Alles, van een hoofdpijn tot een hartaanval.

Voor deze oefening zijn we hoofdzakelijk geïnteresseerd in de gevoelens en emoties geassocieerd met elke chakra - alhoewel met sommige oefeningen fysieke symptomen naar voren kunnen komen. Ondanks mijn eerder samengevatte uitleg over chakra's raad ik je aan niet te blijven hangen in feiten en theorieën. In plaats daarvan gaan we de chakras gebruiken als een gids om ons te helpen de gevoelens bij onze dieren te onderzoeken. Ze zijn een werktuig voor onze focus, en niet om er in te blijven hangen. Wat je moet weten is waar elke chakra ongeveer is:

Kruinchakra: boven op het hoofd
Derde oog of kruinchakra: midden op het voorhoofd
Keelchakra: midden op de hals
Hartchakra: midden van het lichaam, naast het fysieke hart
Zonnevlecht, solar plexus: tussen hartchakra en het centrum van de onderbuik
Sacraal chakra: centrum van onderbuik
Basischakra of wortelchakra: aan het einde van de ruggengraat.

Voor deze oefening kan het behulpzaam zijn je dier aan te raken en zo de verbinding te versterken. Misschien wil je je handen op de chakras leggen naarmate we vorderen - volg wat goed voor je voelt. Als je een hand op de chakra legt, gebruik dan je andere hand om de tegenovergestelde kant te steunen tegenover de plek van de chakra. Dit zal ook je verbinding versterken. Als het dier ligt en je het niet wilt storen, of als het een paard is en je kan niet bij de andere kant komen, plaats dan eenvoudigweg je andere hand in een ondersteunende positie zodat het dier niet het gevoel krijgt dat iets wordt opgedrongen (zelfs lichtjes) door de leidende hand. Probeer dit op een vriend uit en laten zij het op jou uitproberen, zodat je begrijpt wat ik bedoel. Laat iemand een hand op je voorhoofd leggen, zonder ondersteunende hand aan de andere kant. Vraag ze dan, terwijl de hand nog op je voorhoofd ligt, hun andere hand aan de achterkant van je hoofd te plaatsen. Kijk wat het beste voelt.

Ga nu de lijst na die gebruikt werd in de vorige oefening en je bent klaar om te beginnen. Beginnend bij de kruinchakra, voel je eigen kruinchakra en stel je een verbinding voor tussen je eigen kruinchakra en die van het dier. Deze verbinding kan of direct of via je lichaam gaan, langs je armen en door je handen - wat het beste voor jou voelt. Adem dit gevoel in en wees open en ontvankelijk voor wat er ook mag komen. Wees je bewust van gevoelens en emoties die naar boven komen. Neem je tijd ervoor en laat je door je eigen intuïtie leiden.
Ga naar de volgende chakra wanneer je dat gevoeld hebt en werk zo je weg naar de basischakra. Bij sommige chakras kan je het gevoel hebben dat je snel door moet gaan, bij andere heb je het gevoel wat langer te willen blijven - en als je niet zeker bent van alles - vraag je je dier je te helpen het helder te krijgen. Je kan de vraag in stilte stellen of hardop, maar wees stil en ontvankelijk zodra je de vraag gesteld hebt want soms zijn de antwoorden er bijna direct.

Denk eraan, mijn woorden dienen enkel als een gids - ik geef je een wegenkaart en stel je een route voor die je zou willen proberen om je verlangde doel te bereiken. Maar misschien vind je wel een andere route of zelfs een ander doel - of als je verdwaald raakt - voel je vrij om contact met mij op te nemen en het mij te laten weten.

Over de auteur

Elaine is geboren en opgevoed in het hartje van England, in de County van Nottinghamshire. Zij kon geesten en aura's zien vanaf haar kindertijd, zij probeerde een stop te zetten op haar schijnbare "verschillen" toen zij school verliet en het probeerde in de wereld van journalistiek. Als schrijver, Redacteur en Marketing Manager genoot zij ervan om jaren te werken voor vooraanstaande titels en daarbij over de gehele wereld te reizen. Natuurlijk kon haar spirituele zoektocht niet genegeerd blijven en weldra werd alle vrije tijd gebruikt om het mediumschap (studeren aan het wereld befaamde Stansted Hall in Engeland) en heling te onderzoeken. Dieren hebben een belangrijke rol gespeeld in haar leven en het helen van en communiceren met dieren neemt nu veel in beslag. Elaine is ook praktiserend gekwalificeerd TTEAM (Tellington Touch). Elaine verdeelt tegenwoordig haar tijd tussen dierenwerk, lezingen en demonstraties, mediumschap en vrijblijvend schrijven. Je kan haar bereiken via haar email hier.