Van
het Hart
>>>
Printerversie
<<< Terug
naar index
Deel 10: Ze
spelen jouw lied
Door Alan Cohen auteur van "Leven
vanuit het Hart"
Als een vrouw in een
bepaalde Afrikaanse stam weet dat ze zwanger is, gaat ze
naar de wildernis met een paar vrienden en samen bidden
en mediteren ze tot ze het lied van het kind horen. Ze erkennen
dat elke ziel zijn eigen vibratie heeft die zijn unieke
smaak en doel heeft. Als de vrouwen op elkaar afgestemd
zijn met het lied, zingen ze het luid. Daarna keren ze terug
naar de stam en leren het iedereen aan.
Als het kind geboren
is vergadert de gemeenschap en zingt het zijn of haar lied.
Later, als het kind op de leeftijd komt om te gaan leren,
vergadert het dorp en zingt het lied van het kind. Als het
kind door de initiatie naar volwassenheid gaat, komen de
mensen weer samen en zingen. Ten tijde van het huwelijk
hoort de persoon zijn of haar lied. Uiteindelijk als de
ziel van deze wereld gaat, komen de familie en vrienden
samen bij het bed van deze persoon, net zoals ze deden bij
hun geboorte, en zingen ze de persoon naar het volgende
leven.
Als ik dit verhaal in
mijn lezingen vertelde, kreeg een groot deel van de mensen
tranen in de ogen. Er is iets in elk van ons dat weet dat
we een lied hebben, en we wensen dat degenen die we liefhebben
dit zouden herkennen en ons zouden steunen om het te zingen.
In enkele van mijn seminars vraag ik de mensen om, die ene
zin die ze wensten dat hun ouders tegen hen gezegd zouden
hebben toen ze kind waren, onder woorden te brengen. Daarna
fluistert de partner dit liefdevol in hun oor. Deze oefening
gaat zeer diep, en vele belangrijke inzichten worden duidelijk.
Hoe verlangen we allen er naar om geliefd, erkend en aanvaard
te worden voor wie we zijn!
In de Afrikaanse stam
is nog een andere gelegenheid waarop de dorpelingen voor
het kind zingen. Als er op enig moment de persoon een misdaad
of afwijkende sociale daad begaat in zijn of haar leven,
wordt het individu in het midden van het dorp geroepen en
de mensen van de gemeenschap vormen een cirkel rondom hen.
Dan zingen ze hun lied voor hen. De stam erkent dat de rechtzetting
van anti-sociaal gedrag geen straf is; het is liefde en
de herinnering aan identiteit. Als je je eigen lied erkent,
heb je geen verlangen of behoefte om iets te doen dat een
ander kwetst.
Een vriend is iemand
die je lied kent en het voor je zingt als je het vergeten
bent. Degenen die je liefhebben worden niet om de tuin geleid
door fouten die je gemaakt hebt of donkere beelden die je
over jezelf vasthoudt. Ze herinneren zich je schoonheid
als je je lelijk voelt; je heelheid als je gebroken bent,
je onschuld als je je schuldig voelt; en je doel als je
verward bent.
Toen ik een tiener was
ging ik eens in een zomer mijn nicht en haar familie in
Wilmington, Delaware bezoeken. Op een namiddag nam ze me
mee naar het gemeentelijk zwembad waar ik een man ontmoette
die mijn leven veranderde. Dhr. Simmons sprak gedurende
tien minuten met mij. Het was niet zozeer wat hij zei dat
me zo diep raakte; het was hoe hij naar mij luisterde. Hij
stelde me vragen over mijn leven, mij gevoelens en mijn
interesses. Het ongewone aan mijnheer Simmons was, dat hij
aandacht aan mijn antwoorden schonk. Alhoewel ik familie,
vrienden en leraren had, was deze man de enige persoon in
mijn wereld die echt geïnteresseerd scheen te zijn
in wat ik te zeggen had en me naar waarde schatte. Na onze
korte conversatie zag ik hem nooit meer terug. Waarschijnlijk
zal ik hem nooit meer zien. Ik ben zeker dat hij geen idee
had dat hij mij het geschenk van mijn leven heeft gegeven.
Misschien was hij een van die engelen die op aarde voor
een korte missie verschijnen, om iemand geloof, vertrouwen
en hoop te geven als ze het het meest nodig hebben.
Als je je lied geen
stem geeft, zal je je verloren voelen, alleen en verward.
Als je het uitdrukt kom je tot leven. Ik heb ook een workshopoefening
gedaan, waarin iedereen in de kamer een stuk papier gegeven
wordt met de naam van een eenvoudig lied erop, zoals "Mary
Had a Little Lamb" of "Twinkle, Twinkel, Little
Star". In de hele groep zijn er misschien acht verschillende
liederen, en een half dozijn mensen hebben hetzelfde lied
op hun papier. Elke persoon wordt dan gevraagd de kamer
rond te gaan terwijl ze hun lied fluiten of neuriën.
Als ze iemand vinden die hetzelfde lied speelt, blijven
ze samen tot ze iedereen gevonden hebben die dat lied zingt.
Daardoor creëren ze kleine groepen die dienen als toetssteen
gedurende het programma.
Het leven is ongeveer
als deze oefening. We trekken mensen aan die op dezelfde
golflengte zijn, zodat we elkaar kunnen steunen om hun lied
hardop te zingen. Soms trekken we mensen aan die ons uitdagen
door ons te zeggen dat we niet ons lied in 't publiek kunnen
of zouden mogen zingen. Maar deze mensen helpen ons ook,
daar ze ons stimuleren om meer moed te vinden om het te
zingen.
Je bent misschien niet
opgegroeid in een Afrikaanse stam die je lied zingt bij
belangrijke levensveranderingen, maar het leven herinnert
je er altijd aan dat als je in tune bent met jezelf en ook
als je het niet bent. Als je je goed voelt, stemt je lied
overeen met wat je doet en als je je ellendig voelt niet.
Op het eind zullen we allen ons lied herkennen en het goed
zingen. Je kan je een beetje onwennig voelen op dit ogenblik,
maar alle grote zangers voelden dat. Zing gewoon door en
je zal je weg naar huis vinden.
 |
Alan
Cohen is de auteur van 15 populaire inspirerende boeken,
waaronder het award winnende "A Deep Breath of
Life". Om Alan's best verkopende novel My Father's
Voice of een kosteloze catalogus van Alan's boeken,
cassettes en seminars te bestellen, bel 1-800-462-3013
of bezoek Alan's web site op www.alancohen.com.
Ga mee met Alan in oktober voor een mystiek avontuur
op Bali! Neem contact op met het kantoor van Alan op
455A Kukuna Road, Haiko, HI 96708, (800) 568-3079 of
email naar admin@alancohen.com.
|